Blade-O'-Grass. Golden Grain. and Bread and Cheese and Kisses.

«تیغهٔ علف، دانهٔ طلایی و نان و پنیر و بوسه‌ها» (Blade-o'-Grass, Golden Grain, and Bread and Cheese and Kisses) در ۱۸۷۴ در لندن در مجموعهٔ «داستان‌های کریسمس» منتشر شد. نویسنده بنجامین لئوپولد فارجون است؛ رمان‌نویس انگلیسی که با داستان‌هایی دربارهٔ فقرای لندن و خانواده‌های ساده شهرت یافت و با «گریف» و «جاشوا مارول» شناخته می‌شود.

داستان نخست دربارهٔ دختری بی‌پناه به نام «تیغهٔ علف» در کوچه‌ای فقیرانه از لندن است. فصل‌ها با عنوان‌هایی مانند «نبرد زندگی» و «کمک به فقرا» کشمکش میان دلسوزی و بی‌اعتنایی را نشان می‌دهد. داستان دوم، «دانهٔ طلایی»، سفری از جاده‌های روستایی به‌سوی سرپناهی دلپذیر را دنبال می‌کند و بر مهربانی میان آدم‌ها تمرکز دارد، و داستان سوم با نامی شاعرانه حال و هوایی گرم دارد.

لحن فارجون احساساتی و اخلاق‌گراست، مانند بسیاری از نویسندگان ویکتوریایی. کتاب برای خوانندگان ادبیات دورهٔ ویکتوریا و دوستداران قصه‌های کریسمس که از نثر دیکنزی لذت می‌برند، خواندنی است.