The Chimes

«ناقوس‌ها» (۱۸۴۴)، دومین کتاب از «کتاب‌های کریسمس» چارلز دیکنز، در شب سال نو می‌گذرد. تروتی وک، پیک و باربر پیر و تهیدست لندنی که کنار کلیسایی کهن در انتظار کار می‌ایستد، صدای ناقوس‌های برج را همدم خود می‌داند. اما سخنان آقایان محترمی که با آن‌ها برخورد می‌کند — اقتصاددانی که فقرا را بار اضافهٔ جامعه می‌داند، قاضی‌ای که می‌خواهد فقر را با سرکوب فقیران «از میان بردارد»، و نیکوکاری خودپسند — او را قانع کرده که فقیران ذاتاً بد و بی‌حق‌اند.

در شب سال نو، تروتی به برج ناقوس‌ها کشیده می‌شود و ارواح ناقوس‌ها رؤیاهایی از آینده به او نشان می‌دهند: سرنوشت دخترش مگ، نامزدش ریچارد، و ویل فرن، کارگر روستایی بی‌پناه و برادرزادهٔ کوچکش، در جهانی که چنین داوری‌هایی بر آن حاکم است.

دیکنز این داستان را در جنوا نوشت و می‌خواست با آن «ضربه‌ای بزند» به اقتصاددانان پیرو مالتوس و سیاستمدارانی که فقر را نتیجهٔ تنبلی و بی‌اخلاقی می‌دانستند. تلخ‌تر و سیاسی‌تر از «سرود کریسمس» است و کمتر از آن خوانده می‌شود، اما خشم اجتماعی و همدلی دیکنز با تهیدستان در آن به اوج رسیده است.