A Tale of Two Cities

با جملهٔ «بهترین روزگاران بود، بدترین روزگاران بود» آغاز می‌شود و با یکی از مشهورترین جمله‌های پایانی ادبیات تمام. دیکنز میان لندن آرام و پاریسِ در حال انفجار رفت‌وآمد می‌کند.

این از معدود رمان‌های تاریخی دیکنز است و کمترین طنز را دارد؛ لحنش جدی و تیره است. دیکنز برای فضاسازی به کتاب کارلایل دربارهٔ انقلاب فرانسه تکیه کرد — همان کتابی که در این کتابخانه هم هست. پرفروش‌ترین رمان تاریخ به شمار می‌آید.