A Tale of Two Cities

«داستان دو شهر» رمان تاریخی چارلز دیکنز است که میان لندن و پاریس، در سال‌های پیش از انقلاب فرانسه و در بحبوحهٔ آن، می‌گذرد. کتاب با جملهٔ مشهور «بهترین روزگاران بود، بدترین روزگاران بود» آغاز می‌شود و در سه دفتر روایت می‌شود: «فراخوانده به زندگی»، «نخ طلایی» و «ردّ یک طوفان».

داستان از آزادی دکتر مانت پس از هجده سال زندان در باستیل آغاز می‌شود و سرنوشت دخترش لوسی، شارل دارنه — نجیب‌زاده‌ای فرانسوی که از خاندان ستمگرش بریده — و سیدنی کارتون، وکیل باهوش و سرخورده‌ای که شباهت عجیبی به دارنه دارد، را به هم گره می‌زند. در سوی دیگر، مادام دفارژ در میخانه‌اش در محلهٔ سنت‌آنتوان می‌بافد و حساب کینه‌ها را نگه می‌دارد.

این از معدود رمان‌های تاریخی دیکنز است و لحنی جدی‌تر و تیره‌تر از دیگر کارهایش دارد. دیکنز برای فضاسازی از کتاب توماس کارلایل دربارهٔ انقلاب فرانسه بهره گرفت و تصویری هم از ستم اشرافی پیش از انقلاب و هم از خشونت انقلابی پس از آن ساخت. پایان کتاب از مشهورترین پایان‌بندی‌های ادبیات انگلیسی است.