Mr. Bennett and Mrs. Brown

«آقای بنت و خانم براون» (۱۹۲۴) جستار مشهور ویرجینیا وولف است که نخست به صورت سخنرانی در انجمن «هرتیکس» دانشگاه کمبریج ایراد شد و سپس هوگارث پرس آن را به صورت کتابچه منتشر کرد. این جستار پاسخ وولف به آرنولد بنت، رمان‌نویس پرفروش، بود که گفته بود رمان‌نویسان جوان نمی‌توانند شخصیت‌هایی واقعی و ماندگار بیافرینند.

وولف با تصویری ساده شروع می‌کند: پیرزنی ناشناس و فقیر به نام «خانم براون» در کوپهٔ قطاری از ریچموند به واترلو، روبه‌روی مردی که با او گفت‌وگویی مرموز دارد. سپس می‌پرسد رمان‌نویسان «ادواردی» — آرنولد بنت، اچ. جی. ولز و جان گالزورثی — چگونه او را می‌نوشتند، و پاسخ می‌دهد که آنان خانه، درآمد، لباس و محله‌اش را با دقت توصیف می‌کنند اما خودِ او، زندگی درونی‌اش، از دستشان می‌گریزد. جملهٔ مشهور «در حدود دسامبر ۱۹۱۰، شخصیت انسان تغییر کرد» از همین جستار است.

وولف از نویسندگان «جورجیایی» — جویس، الیوت، فورستر، استریچی — دفاع می‌کند که در جست‌وجوی ابزارهای تازه برای گرفتن «خانم براون»اند، حتی اگر نتیجهٔ کارشان هنوز ناقص باشد. این جستار کوتاه و شوخ از سندهای بنیادین مدرنیسم ادبی است و برای دانشجویان ادبیات و هر کسی که به هنر داستان‌نویسی و شخصیت‌پردازی علاقه دارد، خواندنی است.