The Common Reader

عنوان از جمله‌ای از ساموئل جانسون می‌آید و موضع کتاب را نشان می‌دهد: وولف عمداً از زبان آکادمیک فاصله می‌گیرد و مثل کسی می‌نویسد که برای لذت می‌خواند.

جستارها دامنهٔ وسیعی دارند — چاسر، مونتنی، جین آستن، جورج الیوت، ادبیات روسیه، و جستار مشهور «آیا آدم باید همان‌طور که دوست دارد کتاب بخواند؟».

آنچه این مجموعه را ماندگار کرده، نثر آن است: وولف در جستارنویسی همان‌قدر درخشان است که در رمان، و اینجا آسان‌تر خوانده می‌شود. برای کسی که می‌خواهد با وولف شروع کند، نقطهٔ ورود خوبی است.