Mrs Dalloway in Bond Street

وولف قصد داشت مجموعه‌داستانی دربارهٔ یک مهمانی بنویسد. این نخستین قطعهٔ آن است و کل آن، پیاده‌روی کوتاهی در خیابان باند و خریدن یک جفت دستکش است.

ولی در همین چند صفحه، شیوهٔ «جریان سیال ذهن» او کامل کار می‌کند: خاطرات، صدای بیگ‌بن، و ناگهان یاد جنگ.

وولف بعد فهمید این مصالح برای رمان است. خواندن این داستان پیش یا پس از رمان، نشان می‌دهد یک اثر بزرگ چطور از یک هستهٔ کوچک رشد می‌کند. کمتر از بیست صفحه.