To Be Read at Dusk

«برای خواندن در غروب» داستان کوتاهی از چارلز دیکنز است که نخست در ۱۸۵۲ در سالنامهٔ «کیپسیک» منتشر شد و در مجموعهٔ آثار او نیز آمده است. این چاپ از مجلد بیست‌وهشتم آثار دیکنز (۱۹۰۵) نقل شده است.

داستان با پنج قاصد (کوریر) آغاز می‌شود که بیرون صومعه‌ای بر قلهٔ گران سن‌برنار سوئیس نشسته‌اند و به قله‌های دوردست می‌نگرند که غروب آن‌ها را به رنگ سرخ درآورده است. هر یک از آنان داستانی ترسناک یا شگفت می‌گوید و بازگوکنندگان پیشگویی‌ها، ارواح و نشانه‌های شوم را جدی می‌گیرند.

دیکنز با لحن همیشگی‌اش طنز و تعلیق را با هم می‌آمیزد و فضای وهم‌آلود را بدون خون‌ریزی می‌آفریند. داستان کوتاه است و برای خواندن شبانه یا کسانی که ادبیات گوتیک ویکتوریایی را دوست دارند، و برای آشنایی با جنبه‌ای از نویسندهٔ «آرزوهای بزرگ» که کمتر دیده می‌شود، خوب است.