The Lifted Veil

لتیمر، راوی این داستان بلند، از همان صفحه‌های نخست می‌گوید که مرگ خود را پیش‌بینی کرده و روزش را می‌داند. او پسر دوم بانکداری ثروتمند است؛ کودکی بیمارگونه و حساس که در جوانی، پس از یک بیماری سخت، دو موهبت شوم پیدا می‌کند: صحنه‌هایی از آینده را پیش از وقوع می‌بیند و صدای ذهن اطرافیانش را می‌شنود. آنچه از درون آدم‌ها به گوشش می‌رسد بیشتر خودخواهی و حقارت است و همین او را روزبه‌روز تنهاتر می‌کند. تنها ذهنی که بر او بسته است، ذهن برتا، نامزد برادرش، است و همین رازآلودگی او را به سوی برتا می‌کشد.

«پردهٔ برداشته» در ۱۸۵۹، همان سال «آدام بید»، بی‌نام نویسنده در مجلهٔ بلک‌وود منتشر شد. ناشر، جان بلک‌وود، از لحن تیره‌اش دل خوشی نداشت و جرج الیوت — نام قلمی مری ان ایوانز — سال‌ها بعد، در ۱۸۷۸، آن را دوباره در مجموعهٔ آثارش چاپ کرد.

این تنها داستان فراطبیعی الیوت است و با رمان‌های واقع‌گرای او مانند «میدل‌مارچ» تفاوتی آشکار دارد: کوتاه، تب‌آلود و کابوس‌وار، با عناصری از داستان گوتیک و علم پرشور زمانه. با این همه، دغدغهٔ اصلی‌اش همان دغدغهٔ همیشگی الیوت است: همدلی با دیگران، و اینکه دانستن همه‌چیز دربارهٔ آدم‌ها شاید همدلی را بکشد.

برای خوانندگان ادبیات ویکتوریایی، دوستداران داستان کوتاه گوتیک، و هر کسی که می‌خواهد چهرهٔ ناشناختهٔ یک نویسندهٔ بزرگ را ببیند.