Carmen

«کارمن» داستان بلند پروسپر مریمه، نویسنده و باستان‌شناس فرانسوی، است که اپرای مشهور ژرژ بیزه از آن ساخته شد. مریمه داستان را در قالب یادداشت‌های یک باستان‌شناس فرانسوی می‌گذارد که در پاییز ۱۸۳۰ در اندلس به دنبال محل نبرد تاریخی موندا میان سزار و پسران پمپه می‌گردد و در راه با راهزنی مرموز آشنا می‌شود.

آن راهزن، دون خوزه، روزگاری سربازی از اهالی ناوارا بوده است. در بخش سوم، خود او داستانش را تعریف می‌کند: آشنایی‌اش با کارمن، زن کولی زیبا و بی‌پروایی که در کارخانهٔ سیگار سویل کار می‌کند، و دلباختگی‌ای که او را از سربازی به قاچاق و راهزنی می‌کشاند. کارمن قاعدهٔ هیچ‌کس را نمی‌پذیرد و آزادی‌اش را از هر چیز بالاتر می‌داند.

مریمه بی‌احساسات‌گرایی، کوتاه و دقیق می‌نویسد و کمتر داوری می‌کند؛ بخش پایانی کتاب هم جستاری کوتاه دربارهٔ کولی‌های اسپانیا و زبانشان است. داستان در ۱۸۴۵ منتشر شد و سی سال بعد، بیزه از آن اپرایی ساخت که امروز از خودِ داستان مشهورتر است. این نسخه ترجمهٔ انگلیسی لیدی مری لوید است.