Frankenstein; or, The Modern Prometheus

ویکتور فرانکنشتاین در دانشگاه اینگولشتات به رازی می‌رسد که همه پیش از او در آن مانده بودند: چطور به ماده جان بدهد. شبی که موجودش چشم باز می‌کند، از اتاق بیرون می‌زند و می‌گریزد — و همین گریز، نه خودِ آفرینش، فاجعه را می‌سازد.

قدرت کتاب در این است که موجود، هیولای بی‌زبان فیلم‌ها نیست. او می‌خواند، استدلال می‌کند و بند بند دادخواستش علیه سازنده‌اش منطقی است: مرا ساختی و بعد رهایم کردی. بخش میانی رمان تماماً از زبان اوست و خواننده را در وضعیتی ناخوشایند می‌گذارد که حق را به او بدهد.

مری شلی هجده‌ساله بود که نوشتنش را آغاز کرد، در تابستان بی‌آفتاب ۱۸۱۶ کنار دریاچهٔ ژنو و در پی شرطی میان او، پرسی شلی و لرد بایرون بر سر نوشتن داستان ترسناک. زیرعنوان کتاب کلید آن است: پرومته در اسطورهٔ یونانی آتش را از خدایان دزدید و تا ابد مجازات شد.