Pride and Prejudice

خانوادهٔ بنت پنج دختر دارد و هیچ پسری؛ طبق قانون آن روزگار، ملک خانواده پس از مرگ پدر به یک خویشاوند مرد می‌رسد و دخترها بی‌چیز می‌مانند. پس ازدواج در این رمان موضوعی احساسی نیست، مسئلهٔ بقاست — و آستن هیچ‌وقت نمی‌گذارد خواننده این را فراموش کند.

الیزابت، دختر دوم، باهوش و تیززبان است. فیتزویلیام دارسی ثروتمند و به نظر او متکبر. برخورد اولشان بد است و هر دو بر اساس همان برداشت اول قضاوت می‌کنند. کتاب مسیر فروریختن آن قضاوت‌هاست، از هر دو طرف.

آستن این را در بیست‌ویک‌سالگی نوشت ولی شانزده سال بعد منتشر شد، و مثل بقیهٔ کارهایش بی‌نام. جملهٔ آغازینش از مشهورترین جمله‌های ادبیات انگلیسی است و لحن طنزآمیز کل کتاب را از همان سطر اول تعیین می‌کند.