Northanger Abbey

کاترین مورلند، دختر هفده‌سالهٔ کشیشی روستایی، هیچ شباهتی به قهرمان رمان‌ها ندارد، جز آنکه رمان‌های گوتیک را با ولع می‌خواند. وقتی همراه همسایگان ثروتمندش به شهر خوش‌گذران باث می‌رود، با دنیایی از مهمانی‌ها، مجلس‌های رقص و آدم‌هایی روبه‌رو می‌شود که همیشه آن نیستند که نشان می‌دهند: ایزابلا تورپ، دوست تازه و پرشورش، برادر پرمدعای او جان، و هنری تیلنی، کشیش جوان شوخ‌طبعی که دلش را می‌برد.

دعوت خانوادهٔ تیلنی به عمارت کهنشان، نورث‌انگر ابی، برای کاترین رؤیایی است که به حقیقت پیوسته: صومعه‌ای قدیمی، درست مانند «اسرار اودولفو»ی خانم رادکلیف. خیال او در راهروها و صندوق‌های عمارت به دنبال رازهای هولناک می‌گردد، و آنچه سرانجام می‌آموزد، دربارهٔ تفاوت داستان و زندگی واقعی است.

جین آستن (۱۷۷۵–۱۸۱۷) این رمان را در جوانی نوشت و در ۱۸۰۳ به ناشری فروخت که هرگز چاپش نکرد؛ کتاب سرانجام پس از مرگ او منتشر شد. «نورث‌انگر ابی» هم هجوی مهربان و بامزه از رمان گوتیک است، هم دفاعی پرشور از خود رمان‌خوانی، و هم داستان بلوغ دختری که یاد می‌گیرد آدم‌ها را بهتر بشناسد.