The Castle of Otranto

مانفرد، فرمانروای قلعهٔ اوترانتو، روز عروسی تنها پسرش را با بی‌تابی انتظار می‌کشد، زیرا پیشگویی کهنی گفته است فرمانروایی اوترانتو روزی از خاندان او بیرون خواهد رفت. اما پیش از برگزاری مراسم، کلاه‌خودی غول‌پیکر از آسمان فرومی‌افتد و همهٔ نقشه‌هایش را در هم می‌ریزد. مانفرد که برای حفظ قدرت به هر کاری دست می‌زند، چشم به ایزابلا، عروس جوان، می‌دوزد و ایزابلا ناچار به دالان‌های تاریک زیرزمینی قلعه می‌گریزد.

در ادامه رویدادهای ماوراءطبیعی یکی پس از دیگری رخ می‌دهند: تابلویی که آه می‌کشد و از قاب بیرون می‌آید، اندام‌های پیکری غول‌آسا که در گوشه‌وکنار قلعه پدیدار می‌شوند، و دهقان جوانی که گذشته‌اش با راز قلعه گره خورده است. راهبان، شاهزاده‌خانم‌ها و شوالیه‌ها همه در شبکه‌ای از رازهای خانوادگی و گناهان کهنه گرفتارند.

هوراس والپول کتاب را در ۱۷۶۴ با این ادعا منتشر کرد که ترجمهٔ دست‌نوشته‌ای ایتالیایی از قرن شانزدهم است و تنها در چاپ دوم پذیرفت که خودش نویسنده است. «قلعهٔ اوترانتو» نخستین رمان گوتیک شمرده می‌شود و قلعهٔ کهن، دالان‌های پنهان، نفرین خاندانی و دوشیزهٔ تحت تعقیب، که بعدها قراردادهای این ژانر شدند، همه از همین کتاب کوتاه آغاز شدند. این ویراست مقدمه‌ای دربارهٔ زندگی والپول نیز دارد.