The Castle of Otranto

والپول کتاب را نخست به‌عنوان ترجمه‌ای از دست‌نویسی ایتالیایی منتشر کرد و تنها پس از موفقیتش پذیرفت که خودش نوشته. می‌گفت ایده از کابوسی آمده که در آن دست غول‌پیکری روی نردهٔ پلکان دیده.

همهٔ عناصری که بعدها قاعدهٔ ژانر شدند اینجا متولد می‌شوند: قلعهٔ کهن با دالان‌های پنهان، نفرین خانوادگی، تابلویی که جان می‌گیرد، و شاهزاده‌ای که به دختری تعقیب‌شده چشم دارد. رادکلیف، لوئیس، مری شلی و بعد کل ادبیات وحشت، از همین صد صفحه شاخه زدند.