Middlemarch

دوروتیا می‌خواهد زندگی‌اش به کار بزرگی بیاید و با محققی پیر ازدواج می‌کند به گمان اینکه در کار او شریک خواهد شد. لیدگیتِ پزشک می‌خواهد پزشکی شهر را دگرگون کند و در تنگنای بدهی و ازدواجی نامناسب گیر می‌افتد.

الیوت این دو و ده‌ها شخصیت دیگر را چنان در هم می‌بافد که شهر خودش به شخصیت اصلی بدل می‌شود. آنچه رمان را متمایز می‌کند، مهربانی تحلیلی نویسنده است: هیچ‌کس را احمق نمی‌بیند و هر شکست را از درون توضیح می‌دهد. ویرجینیا وولف آن را «یکی از معدود رمان‌های انگلیسی نوشته‌شده برای آدم‌های بزرگسال» خواند.