The Hero of the People

«قهرمان مردم» ترجمهٔ انگلیسی هنری لولین ویلیامز از بخش نخست «کنتس دو شارنی» الکساندر دوماست، رمانی که دوما در سال‌های تبعیدش در بروکسل نوشت و از ۱۸۵۲ تا ۱۸۵۵ منتشر شد. این رمان آخرین بخش از مجموعهٔ «خاطرات یک پزشک» است که پیش از آن با «ژوزف بالسامو»، «گردنبند ملکه» و «آنژ پیتو» پیش آمده بود.

داستان درست پس از روزهای پنجم و ششم اکتبر ۱۷۸۹ آغاز می‌شود، وقتی لویی شانزدهم، ماری آنتوانت و ولیعهد ناچار شدند ورسای را ترک کنند و در کاخ تویلری پاریس ساکن شوند. در میخانه‌ای کنار پل سور، مردی در جامهٔ قفل‌سازان، با تفنگ شکاری گران‌بهایی در کنار دست، منتظر رهگذری خسته است؛ مردی که در پشت پرده در شورش‌های اخیر نقشی پنهان داشته و نقشه‌هایی بزرگ‌تر در سر دارد.

دوما تاریخ را با شخصیت‌های خیالی درمی‌آمیزد: دربار نگران و منزوی، کنت دو شارنی و همسرش، اشراف دسیسه‌گر و توده‌های خشمگین، در کنار چهره‌های واقعی چون لافایت و میرابو. او رویدادهای سیاسی را از دریچهٔ زندگی آدم‌هایی نشان می‌دهد که در توفان انقلاب گرفتار شده‌اند.

این نسخه از چاپ ارزان «سانست سریز» نیویورک در دههٔ ۱۸۹۰ است. برای خواننده‌ای که می‌خواهد انقلاب فرانسه را در قالب رمانی پرماجرا بخواند، ورودی سرگرم‌کننده است.