Children of No Man's Land

«فرزندان سرزمین هیچ‌کس» رمانی است از جی. بی. استرن (گلدیس برونوین استرن) که در سال ۱۹۱۹، اندکی پس از پایان جنگ جهانی اول، در لندن منتشر شد. استرن پیش‌تر با رمان‌هایی مانند «پانتومیم» و «ازدواج‌کننده» شناخته شده بود و در این کتاب به سراغ نسلی رفته است که در سال‌های جنگ میان دو وفاداری گرفتار می‌شود.

عنوان کتاب از «سرزمین هیچ‌کس» می‌آید؛ همان نوار میان سنگرهای دو سپاه، و نویسنده آن را استعاره‌ای از وضع آدم‌هایی می‌گیرد که ریشه‌شان در یک کشور و زندگی‌شان در کشور دیگر است. کتاب با نقل‌قولی دربارهٔ معنای عشق به سرزمین آغاز می‌شود و به همین پرسش بازمی‌گردد: وطن چیست و چه کسی حق دارد کسی را از آن بیرون بداند؟

رمان بیشتر به کار علاقه‌مندان به ادبیات انگلیسی دورهٔ جنگ و تجربهٔ خانواده‌های مهاجر در بریتانیای آن سال‌ها می‌آید و جای خوبی برای شناخت نثر استرن، نویسنده‌ای است که امروز کمتر از آثارش یاد می‌شود.