Despair's Last Journey

«آخرین سفر ناامیدی» (Despair's Last Journey) رمانی از دیوید کریستی موری، نویسندهٔ انگلیسی، است که در ۱۹۰۱ منتشر شد. کتاب با مقدمه‌ای آغاز می‌شود که می‌گوید داستان کجا و چگونه نقل شده است: مسافری تنها از قطار پیاده می‌شود، با چمدانی که پر از برچسب هتل‌های جهان است، و در هوای صاف کوهستان به جایی می‌رسد که قصه در آن تعریف می‌شود.

قصهٔ اصلی «زندگی پل آرمسترانگ و آخرین سفر ناامیدی» نام دارد و در بیست‌ونه فصل روایت می‌شود. عنوان نشان می‌دهد که بحث بر سر زندگی مردی است که ناامیدی و فرجام کارش محور ماجرا شده است. چارچوب قصه در قصه، فضای مقدمه را با ماجرای اصلی پیوند می‌دهد و روایت را آهسته و تأمل‌برانگیز می‌کند.

دیوید کریستی موری رمان‌نویس و روزنامه‌نگاری پرکار بود که آثارش در دوران ویکتوریا و ادواردی خواننده داشت. این کتاب برای کسانی مناسب است که دوست دارند رمان‌های کمتر شناخته‌شدهٔ دورهٔ ویکتوریایی را بخوانند و به داستان‌هایی با درون‌مایهٔ سرنوشت و عشق دلبسته‌اند.