Evidences of Christianity

«شواهد مسیحیت» اثر ویلیام پیلی (۱۷۴۳–۱۸۰۵)، کشیش و فیلسوف الهیات انگلیسی، نخستین بار در ۱۷۹۴ منتشر شد و برای دهه‌ها در دانشگاه‌های بریتانیا کتاب درسی بود. پیلی در پیشگفتار دربارهٔ موقعیت خود در دانشگاه کمبریج سخن می‌گوید و کتاب را به اسقف الی، جیمز یورک، پیشکش می‌کند. نسخهٔ حاضر چاپ ۱۸۵۱ لندن است.

استدلال محوری کتاب این است که نویسندگان عهد جدید در شرایطی نوشتند و رنج کشیدند که صداقتشان را نشان می‌دهد، و اینکه معجزه‌های مسیح و حواریون گواهی بر اعتبار پیام‌شان است. پیلی روش حقوقی‌وار خود را در سنجش شواهد به کار می‌گیرد: ابتدا درستی روایت‌ها را می‌سنجد و بعد به بررسی دلیل‌هایی که ادعاهای مسیحیت را تأیید می‌کنند می‌پردازد؛ و به اعتراض‌هایی که در روزگار او رایج بود پاسخ می‌دهد.

این اثر نمونهٔ شاخص «الهیات طبیعی» و تفکر عقلانی دینی در عصر روشنگری است و چارلز داروین نیز در جوانی آن را در کمبریج خوانده بود و می‌ستود. خواننده‌ای که به تاریخ فلسفهٔ دین، دفاعیه‌نویسی مسیحی و اندیشهٔ انگلیسی سدهٔ هجدهم علاقه دارد، در آن استدلالی منسجم و روشن می‌یابد، هرچند پژوهش‌های بعدی بسیاری از مقدماتش را به چالش کشیده‌اند.