From outer space

داستان با صحنه‌ای آرام آغاز می‌شود: کهنه‌فضانوردی پیر زیر گنبدی شفاف نشسته و گروهی جوان کم‌قدّ و رنگ‌پریده دور او جمع شده‌اند. این جوان‌ها هرگز زمین را ندیده‌اند و قصه‌های پیرمرد از سیارات و کهکشان‌ها نفس زندگی‌شان است. او از سال‌هایی می‌گوید که در کهکشان‌ها گذرانده، از قارچی در زهره که نزدیک بود به خونش راه یابد، و از سیاره‌ای که روشنایی مگس‌های شب‌تابش گرم و سوزان است.

اما از میان همهٔ حکایت‌ها، جوان‌ها بیش از همه یک قصه را می‌خواهند: آنچه در پایان بر سر زمین آمد. نویسنده، رابرت زکس، با استفاده از همین قاب روایت ساده سیر ماجرا را از زبان پیرمرد پیش می‌برد و دلیل اصلی داستان را تا پایان به تعویق می‌اندازد.

این داستان کوتاه در مجلهٔ «استارتلینگ استوریز» (مه ۱۹۵۲) چاپ شد و نمونه‌ای از داستان‌های علمی‌تخیلی عامه‌پسند دههٔ ۱۹۵۰ است. خواندنش کوتاه است و برای دوستداران علمی‌تخیلی کلاسیک مناسب است.