Great Jehoshaphat and Gully Dirt!

«یا جهوشافات و خاک دره!» داستانی طنز و مذهبی است که راوی آن زنی سالخورده به نام خانم گود است. او را با ویلچر به کلیسای خیابان سنترال می‌برند و جلوی نرده‌های محراب می‌گذارند. در حالی که دستگاه شنوایی‌اش را خاموش می‌کند تا موعظه نشنود، با خودش حرف می‌زند و به خانهٔ سالمندان «کرستویو» که روبه‌روی کلیساست فکر می‌کند.

شوخ‌طبعی و رک‌گویی راوی، حس ناتوانی از افزایش سن و دلتنگی برای زندگی گذشته، و کشمکش درونی میان دعا و دلخوری، مایه‌های اصلی ابتدای کتاب‌اند. آیه‌ها از ترجمهٔ شاه جیمز آورده شده‌اند.

نسخه‌ای که در گوتنبرگ آمده بازتولید چاپ ۱۹۷۵ است؛ اثر نمونه‌ای از ادبیات مذهبی معاصر آمریکاست. برای خوانندگانی مناسب است که قصه‌های کوتاه دربارهٔ سالمندی و ایمان را با زبانی صمیمی دوست دارند.