Gryll Grange

«گریل گرنج» (Gryll Grange) آخرین رمان توماس لاو پیکاک، نویسنده و شاعر انگلیسی، است که در سال ۱۸۶۱ منتشر شد؛ یعنی سی سال پس از «قلعهٔ کروچت». پیکاک (۱۷۸۵–۱۸۶۶) از دوستان شلی بود و به رمان‌های مبتنی بر گفت‌وگو و طنز شهرت دارد. این چاپ با مقدمهٔ جورج سینتزبری و تصویرهایی از اف. اچ. تاونسند از مکمیلان در ۱۸۹۶ است.

سینتزبری در مقدمه آن را «آخرین و پخته‌ترین میوهٔ درخت پیکاک» می‌خواند. داستان در عمارتی روستایی می‌گذرد که میهمانان گوناگون، از کشیش و اشراف‌زاده تا دانشمند و بانوی جوان، دور میز شام جمع می‌شوند و بر سر ادبیات، موسیقی، غذا، آیین‌های کهن یونانی و «پیشرفت» عصر ویکتوریایی با هم گفت‌وگو می‌کنند.

پیکاک با طنزی ملایم و دانش فراوان از یونانی و لاتین، عصر صنعتی و خوش‌باوری‌های آن را به باد انتقاد می‌گیرد، اما همه چیز را با بازی و لبخند می‌گوید. طرح داستان سبک است و لذت اصلی از گفت‌وگوهاست.

این کتاب برای دوستداران رمان‌های ویکتوریایی، طنز ادبی و گفت‌وگوهای فکری و فرهنگی مناسب است.