Icarus; or, The Future of Science

هالدین در جزوهٔ «ددالوس» آینده‌ای درخشان از علم ترسیم کرده بود. راسل این را در پاسخ نوشت و عنوانش را از پسر ددالوس گرفت — کسی که با بال‌های پدرش پرواز کرد و افتاد.

استدلالش این است که دانش، خودبه‌خود به نیکی نمی‌انجامد؛ اگر ساختار قدرت عوض نشود، هر توانایی تازه‌ای ابزار تازه‌ای برای سلطه می‌شود. این را در ۱۹۲۴ نوشت، بیست سال پیش از هیروشیما.

متن کوتاه است و امروز، در بحث‌های مربوط به فناوری‌های نو، تازه‌تر از آن به نظر می‌رسد که صد سال پیش نوشته شده باشد.