What I Believe

تز او ساده است: زندگی خوب، زندگی‌ای است که عشق آن را برانگیزد و دانش راهنمایی‌اش کند. نه دین لازم است و نه ترس از مجازات.

بخش‌هایی دربارهٔ اخلاق جنسی و ازدواج دارد که در ۱۹۲۵ رسوایی به بار آورد. در ۱۹۴۰ دادگاهی در نیویورک به استناد همین متن، حکم داد که راسل صلاحیت تدریس ندارد.

کمتر از شصت صفحه و یکی از روشن‌ترین بیان‌های انسان‌گرایی سکولار. جنجالش خودش سندی از تاریخ آزادی بیان است.