Letters Concerning Poetical Translations And Virgil's and Milton's Arts of Verse, &c.

«نامه‌هایی دربارهٔ ترجمهٔ شعر» مجموعه‌ای از نامه‌های ادبی است که ویلیام بنسن در سال ۱۷۳۹ در لندن منتشر کرد. نویسنده در قالب نامه‌هایی خطاب به یک دوست، دربارهٔ دشواری‌ها و اصول ترجمهٔ شعر می‌نویسد و نشان می‌دهد که ترجمهٔ خوب تنها برگرداندن واژه‌ها نیست و باید موسیقی و جان اثر را هم منتقل کند.

بخش مهم کتاب به شباهت‌های وزن و آهنگ شعر ویرژیل و میلتون می‌پردازد؛ بنسن می‌کوشد نشان دهد شیوهٔ آهنگین‌کردن مصرع در «بهشت گمشده»ی میلتون با هنر وزن‌بندی ویرژیل در «انه‌اید» خویشاوندی دارد. او نمونه‌هایی از مصرع‌ها را کنار هم می‌گذارد و دربارهٔ کشش واژه‌ها، درنگ‌ها و جابه‌جایی تکیه‌ها داوری می‌کند.

لحن کتاب لحن یک دوستدار پرشور ادبیات است، نه یک استاد دانشگاه، و نویسنده آشکارا می‌خواهد دوستش را با ذوق خود همراه کند. خواندن آن برای کسانی که به تاریخ نقد ادبی در سدهٔ هجدهم، ترجمهٔ شعر و جایگاه میلتون در ذهن خوانندگان آن دوران علاقه دارند، جالب خواهد بود.