Man, Past and Present

کین قاره به قاره پیش می‌رود و برای هر منطقه، زبان‌ها، آیین‌ها و شیوهٔ زیست مردمانش را می‌آورد. جزئیات قوم‌نگارانه‌اش — مثل آیین پرندگان نشانه‌گو در بورنئو — هنوز خواندنی است.

باید هشدار داد که چارچوب کلی کتاب بر تقسیم‌بندی نژادی قرن نوزدهمی بنا شده که انسان‌شناسی مدرن آن را کاملاً کنار گذاشته است. کتاب را باید به‌عنوان سند یک دوره خواند، نه مرجع علمی روز.

با این آگاهی، گنجینه‌ای از مشاهدات میدانی دوره‌ای است که بسیاری از آن شیوه‌های زیست هنوز برجا بودند.