Memoirs of Louis XIV and His Court and of the Regency

لویی دو روورا، دوک سن‌سیمون (۱۶۷۵–۱۷۵۵)، اشراف‌زاده‌ای بود که بخش بزرگی از عمرش را در دربار ورسای گذراند و هرچه دید و شنید را با وسواس یادداشت کرد. او که سخت به جایگاه و امتیازات اشراف قدیم پایبند بود و از کم‌اعتنایی لویی چهاردهم دلخور، با نگاهی تیز و اغلب بی‌رحمانه به دربار می‌نگریست. خاطراتش پس از مرگ او سال‌ها پنهان ماند و نخستین ویراست کامل آن تنها در ۱۸۲۹ منتشر شد.

این ترجمهٔ انگلیسی، گزیده‌ای گسترده از خاطرات اوست و سال‌های پایانی فرمانروایی لویی چهاردهم و دوران نیابت سلطنت دوک اورلئان را در بر می‌گیرد: تشریفات خسته‌کنندهٔ ورسای، رقابت‌ها و توطئه‌های درباریان، نفوذ مادام دو منتنون، جنگ جانشینی اسپانیا، مرگ‌های پیاپی در خاندان سلطنتی و سرانجام مرگ «پادشاه خورشید».

آنچه این خاطرات را جاودانه کرده، پرتره‌های زنده و گزنده‌ای است که سن‌سیمون از پادشاه، شاهزادگان، وزیران و درباریان کشیده است. مورخان بسیاری تصویرشان از ورسای را از همین متن گرفته‌اند، هرچند همه هشدار می‌دهند که نویسنده بی‌طرف نیست. برای علاقه‌مندان تاریخ فرانسه و زندگی درباری، منبعی بی‌همتاست.