Monsieur Maurice

«موسیو موریس» (۱۸۷۳) داستانی بلند از آملیا ب. ادواردز (۱۸۳۱–۱۸۹۲)، نویسنده و مصرشناس انگلیسی، است. ادواردز امروز بیشتر به خاطر پایه‌گذاری صندوق پژوهش مصر شناخته می‌شود، اما در جوانی چند رمان و داستان نوشت و این اثر از داستان‌های کوتاه‌تر او است.

راوی پیرزنی است که از خاطرات کودکی خود می‌گوید: بیش از پنجاه سال پیش، او دختری ده ساله بود که در قصر اگوستنبورگ در بروهل، نزدیک رود راین، زندگی می‌کرد. پدرش، یوهان لودویگ برنهارد، اهل کوبلنتس و افسر قدیمی ارتش پروس بود که پس از سال‌ها خدمت و هفت بار زخمی شدن، در ۱۸۱۴ سرهنگ شد و در ۱۸۱۹ بازنشسته و به مباشرت قصر پادشاه منصوب شد. در این فضای تنها و پرسایه، کودک شاهد ماجرایی می‌شود که نام کتاب به آن برمی‌گردد.

داستان با لحنی نوستالژیک و توصیف دقیق نوشته شده و در دوازده فصل کوتاه پیش می‌رود. برای دوست‌داران ادبیات ویکتوریایی، داستان‌های تاریخی و روایت‌های خاطره‌گونه مناسب است.