Mrs. Piper & the Society for Psychical Research

این کتاب ترجمهٔ فشردهٔ اثری فرانسوی از میشل ساژ دربارهٔ خانم پایپر، مدیوم آمریکایی، و آزمایش‌هایی است که انجمن پژوهش‌های روانی روی او انجام داد. نورالی رابرتسون آن را به انگلیسی برگرداند و سر الیور لاج مقدمه‌ای بر آن نوشت. ترجمه در سال ۱۹۰۴ در نیویورک منتشر شد.

ساژ می‌کوشد گزارش‌های انجمن را برای خوانندهٔ عمومی روشن کند. فصل‌های کتاب از این پرسش آغاز می‌شود که آیا مدیومیت نوعی بیماری عصبی است؛ سپس به دکتر ریچارد هاجسن، توصیف حالت خلسه، مشاهدات ویلیام جیمز در هاروارد و فرضیه‌هایی چون تقلب، عضله‌خوانی و انتقال فکر می‌پردازد. شخصیت «فینوئی»، که در جلسات از زبان پایپر سخن می‌گوید، نیز مبحث جداگانه‌ای است.

ناشر تصریح می‌کند که انجمن رسماً از نظرهای ساژ پشتیبانی نمی‌کند، اما واقعیت‌های مندرج را معتبر می‌داند. کتاب برای علاقه‌مندان به تاریخ روان‌شناسی، پژوهش‌های ماورایی و جدال‌های علمی آغاز قرن بیستم خواندنی است.