Napoleon

امیل لودویگ زندگی ناپلئون بناپارت را نه به‌صورت فهرستی از نبردها و معاهده‌ها، بلکه همچون درامی روان‌شناختی روایت می‌کند. کتاب در پنج بخش سامان یافته که هر یک نامی نمادین دارد: «جزیره» (کودکی و جوانی در کرس)، «سیلاب» (برآمدن ژنرال جوان در انقلاب فرانسه و لشکرکشی‌های ایتالیا و مصر)، «رود» (کنسولی و امپراتوری)، «دریا» (اوج قدرت و آغاز فروپاشی) و «صخره» (تبعید و سال‌های پایانی در سنت‌هلن)؛ گویی پنج پردهٔ یک تراژدی.

لودویگ با تکیه بر نامه‌ها، خاطرات و گفته‌های خود ناپلئون، به درون او راه می‌یابد: جاه‌طلبی بی‌پایان، تنهایی، رابطه‌اش با ژوزفین و ماری‌لوئیز، خانواده‌اش، و نیرویی که او را از افسری گمنام به فرمانروای اروپا رساند. کتاب با این جملهٔ گوته آغاز می‌شود: «ناپلئون به جست‌وجوی فضیلت رفت، و چون آن را نیافت، قدرت به دست آورد.»

امیل لودویگ (۱۸۸۱–۱۹۴۸)، نویسندهٔ آلمانی‌ـ‌سوئیسی، استاد زندگی‌نامه‌نویسی داستان‌وار بود و دربارهٔ گوته، بیسمارک، لینکلن و دیگران نیز کتاب نوشت. «ناپلئون» در ۱۹۲۵ به آلمانی منتشر شد و ترجمهٔ انگلیسی ادن و سیدار پال، که این نسخه است، در ۱۹۲۶ در آمریکا به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌ها بدل شد و در کمتر از دو سال ده‌ها بار تجدید چاپ شد.

برای خوانندگانی که زندگی‌نامه‌ای خواندنی و پرکشش، با نثری نزدیک به رمان، دربارهٔ یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های تاریخ می‌خواهند، انتخابی ماندگار است.