Paradise Garden

«باغ بهشت» رمانی طنز از جرج گیبز است که در سال ۱۹۱۶ منتشر شد و عنوان فرعی آن «روایت هجوآمیز یک آزمایش بزرگ» است. راوی داستان راجر کنبی، کتابخوان، معلم و دانشجوی فلسفه‌ای تهیدست است. او می‌گوید بهتر بود جری بنهام خودش داستان را بنویسد، اما چنین کاری از او برنمی‌آید.

ماجرا به «آزمایش بزرگ» برمی‌گردد: جان بنهام، میلیونر بدبین و دشمن زنان، و راجر کنبی هر دو از راه‌های متفاوت به آرمان مشترکی رسیده‌اند و می‌خواهند پسری را دور از جامعه و در دامن طبیعت بپرورانند. فصل‌هایی مانند «جری بزرگ می‌شود» و «حوا وارد می‌شود» نشان می‌دهند که باغ بهشت ساختگی با رسیدن آدم‌های تازه دچار چه تحولی می‌شود.

کتاب با لحنی شوخ و ظریف به آموزش و تربیت، تفاوت طبیعت و تمدن و جایگاه عشق می‌پردازد. اگرچه قالب آن رمانتیک و سرگرم‌کننده است، پرسش اصلی‌اش دربارهٔ این است که آیا می‌توان انسانی را از تأثیر جامعه دور نگه داشت. برای دوستداران رمان‌های طنز آمریکایی دههٔ ۱۹۱۰ و ایده‌های تربیتی نظیر روسو مناسب است.