Principia Ethica

«مبانی اخلاق» (Principia Ethica) نوشتهٔ ج. ا. مور، فیلسوف کمبریجی، نخستین بار در ۱۹۰۳ منتشر شد و یکی از کتاب‌های بنیادین فلسفهٔ تحلیلی و فرااخلاق به شمار می‌آید. چاپ حاضر بازچاپ ۱۹۲۲ از انتشارات دانشگاه کمبریج است. مور در پیشگفتار می‌گوید بیشتر اختلاف‌های فلسفی از آن‌جا برمی‌خیزند که کسی پیش از پاسخ دادن نمی‌پرسد دقیقاً به چه پرسشی می‌خواهد پاسخ دهد.

اندیشهٔ اصلی کتاب این است که «خیر» مفهومی ساده و تعریف‌ناپذیر است. هر کوشش برای تعریف آن با ویژگی طبیعی، مانند لذت یا سازگاری با تکامل، به آنچه مور «مغالطهٔ طبیعت‌گرایانه» می‌نامد گرفتار می‌شود. او با شیوه‌ای دقیق و روشن موضع‌های مختلف اخلاقی، از لذت‌گرایی تا اخلاق متافیزیکی، را بررسی می‌کند.

در فصل پایانی، دربارهٔ آرمان، مور می‌گوید بزرگ‌ترین خیرها ارتباط با دیگران و لذت بردن از زیبایی است. این بخش بر روشنفکران گروه بلومزبری اثر بسیار گذاشت.

کتاب برای دانشجویان فلسفه و اخلاق و خوانندگانی که با بحث‌های تحلیلی آشنا هستند مناسب است. نثر آن گاه تکراری و بسیار سخت‌گیرانه است، ولی روش پرسش دقیق مور هنوز آموزنده است.