Reflections on the Motive Power of Heat

«تأملاتی دربارهٔ نیروی محرکهٔ گرما» تنها کتاب سادی کارنو (۱۷۹۶–۱۸۳۲)، مهندس و فیزیکدان فرانسوی، است که در ۱۸۲۴ در پاریس منتشر شد و بعدها به بنیاد ترمودینامیک بدل شد. کارنو می‌خواست بفهمد که حداکثر کاری که از ماشین بخار می‌توان گرفت به چه عواملی بستگی دارد و آیا می‌توان با جایگزینی بخار آب با سیال دیگری بازده را بالا برد.

او برای پاسخ، چرخهٔ ایده‌آلی را تصور کرد که امروز «چرخهٔ کارنو» نامیده می‌شود، و استدلال کرد که توان تولیدشده از گرما فقط به اختلاف دمای دو منبع گرم و سرد بستگی دارد، نه به نوع ماده‌ای که در ماشین کار می‌کند. هرچند او هنوز بر پایهٔ نظریهٔ کالریک بود و گرما را سیالی می‌پنداشت، اندیشه‌اش بعدها در دست کلازیوس و لرد کلوین به قانون دوم ترمودینامیک انجامید.

نسخهٔ حاضر ترجمهٔ انگلیسی با ویرایش آر. اچ. ترستون، همراه شرح نظریهٔ کارنو از سر ویلیام تامسون (لرد کلوین) و شرح زندگی نویسنده است و در ۱۸۹۰ و ۱۸۹۷ منتشر شده. برای دانشجویان فیزیک و مهندسی و علاقه‌مندان به تاریخ علم، متنی کوتاه ولی ریشه‌ای است.