The Comedy & Tragedy of the Second Empire

ادوارد لگ، نویسندهٔ کتاب «امپراتریس اوژنی: ۱۹۱۰–۱۸۷۰»، در این کتاب که در سال ۱۹۱۱ منتشر شد به جامعهٔ پاریس در دههٔ شصت سدهٔ نوزدهم، یعنی اوج امپراتوری دوم فرانسه، می‌پردازد. عنوان فرعی آن «جامعهٔ پاریس در دههٔ شصت» است و شامل نامه‌هایی از ناپلئون سوم، پیه‌تری و کنت دو لا شاپل و تصویرهایی از رجال آن عصر می‌شود.

کتاب به امیل اولیویه، آخرین نخست‌وزیر امپراتوری و مورخ «امپراتوری لیبرال»، تقدیم شده و نویسنده در پیشگفتار از استقبال منتقدان از کتاب پیشین خود و از نقد یک نویسندهٔ ضد بناپارتیست فرانسوی یاد می‌کند. تمرکز او بر دربار، اشراف و سیاست پشت پردهٔ شهری است که سقوط ناگهانی‌اش در سال ۱۸۷۰ سرانجامی تراژیک داشت.

این کتاب از نوع تاریخ اجتماعی و خاطره‌نگارانهٔ اوایل سدهٔ بیستم است و برای کسانی که به فرانسهٔ قرن نوزدهم، ناپلئون سوم و امپراتریس اوژنی علاقه دارند، دیدگاهی از سر همدلی نسبت به آن دوران عرضه می‌کند.