The Federalist Papers

در سپتامبر ۱۷۸۷ قانون اساسی تازهٔ ایالات متحده در فیلادلفیا نوشته شده بود و باید ایالت‌ها تصویبش می‌کردند؛ در نیویورک مخالفت شدیدی با آن وجود داشت. الکساندر همیلتون، جیمز مدیسون و جان جی برای قانع‌کردن رأی‌دهندگان، از اکتبر ۱۷۸۷ تا تابستان ۱۷۸۸ هشتادوپنج مقاله در روزنامه‌های نیویورک منتشر کردند، همه با امضای مستعار «پوبلیوس». بیشتر مقاله‌ها را همیلتون نوشت، حدود یک‌سوم را مدیسون و تنها چند مقاله را جی.

مقاله‌ها نخست نشان می‌دهند که اتحاد ایالت‌ها در برابر خطرهای خارجی و درگیری‌های داخلی ضروری است و اصول کنفدراسیون موجود ناکارآمد است، و سپس بخش‌های مختلف قانون اساسی پیشنهادی — کنگره، ریاست جمهوری، قوهٔ قضائیه و اختیارات مالیاتی — را یک‌به‌یک شرح می‌دهند و از آن دفاع می‌کنند.

نتیجه یکی از عمیق‌ترین متن‌های فلسفهٔ سیاسی آمریکایی شد. مقالهٔ دهم مدیسون دربارهٔ خطر دسته‌بندی‌ها و مهار آن در جمهوری بزرگ، و مقالهٔ پنجاه‌ویکم دربارهٔ تفکیک قوا و نظارت متقابل («اگر آدمیان فرشته بودند، به حکومت نیازی نبود»)، هنوز در دانشگاه‌ها خوانده می‌شوند. دیوان عالی آمریکا تا امروز برای فهم نیت نویسندگان قانون اساسی به این مقالات استناد می‌کند.

برای دانشجویان حقوق، علوم سیاسی و هر کسی که می‌خواهد سازوکار حکومت آمریکا را از زبان معمارانش بفهمد، کتابی بنیادین است.