The Fifth Queen Crowned

سومین و آخرین جلد سه‌گانهٔ «ملکهٔ پنجم» در تابستانی آغاز می‌شود که هنری هشتم در اوج شادمانی است: کاترین هاوارد، همسر پنجمش، تازه تاج‌گذاری کرده و پادشاه، که از فرط سرخوشی خشونت همیشگی‌اش را از یاد برده، با لحنی تمسخرآمیز از توماس کرانمر، اسقف اعظم پروتستان، می‌خواهد به پاپ نامه بنویسد. کرانمر، با چهره‌ای که همیشه فاجعه‌ای در راه را می‌بیند، به وحشت می‌افتد.

کاترین زنی کاتولیک، آرمان‌گرا و درستکار است که امید دارد پادشاه را به ایمان کهن بازگرداند و آشتی میان انگلستان و رم را ممکن کند. اما دربار پر از دشمنان اوست: اصلاح‌طلبان پروتستان، درباریان جاه‌طلب و کسانی که گذشتهٔ او را بهانهٔ نابودی‌اش می‌کنند. چهار بخش کتاب، با نام‌هایی موسیقایی، «آکورد ماژور»، «شکاف تهدیدآمیز»، «ملودی رو به خاموشی» و «پایان ترانه»، مسیر این تراژدی تاریخی را دنبال می‌کنند.

فورد مادوکس فورد (۱۸۷۳–۱۹۳۹)، که این کتاب را با نام فورد مادوکس هوفر منتشر کرد، بعدها با «سرباز خوب» و چهارگانهٔ «پایان رژه» از بزرگان رمان مدرن انگلیسی شد. جوزف کنراد سه‌گانهٔ ملکهٔ پنجم را «آواز قوی رمان تاریخی» خواند.

این جلد را می‌شود مستقل خواند، اما خواندن «ملکهٔ پنجم» و «مهر خصوصی» پیش از آن لذتش را بیشتر می‌کند. نثر فورد پرتنش، تصویری و سرشار از گفت‌وگوهای درباری است؛ برای دوستداران رمان تاریخی جدی و دوران تودورها.