The History of Mary Prince, a West Indian Slave

مری پرینس حدود ۱۷۸۸ در برمودا برده به دنیا آمد. کودکی‌اش با فروخته شدن و جدایی از مادر و خواهرانش پایان یافت و سال‌ها زیر دست اربابانی بی‌رحم در برمودا، جزایر تُرکس — در نمکزارهایی که کار در آن‌ها از طاقت‌فرساترین کارهای آن روزگار بود — و آنتیگوا کار کرد. در ۱۸۲۸ اربابانش او را به لندن بردند و آنجا، در خاکی که بردگی را به رسمیت نمی‌شناخت، خانهٔ آنان را ترک کرد؛ اما بازگشت به همسرش در آنتیگوا، بی‌آنکه دوباره برده شود، ممکن نبود.

مری خود خواست سرگذشتش نوشته شود تا مردم انگلستان از زبان یک برده بشنوند که برده چه حس کرده و چه رنجی برده است. متن را بانویی از زبان او نوشت و تامس پرینگل، دبیر انجمن ضد برده‌داری، آن را با پیوستی از اسناد و نامه‌ها در ۱۸۳۱ منتشر کرد. این نخستین روایت زندگی یک زن سیاه‌پوست است که در بریتانیا چاپ شد و در بحث‌های منتهی به لغو برده‌داری در امپراتوری بریتانیا (۱۸۳۳) اثر گذاشت.

این ویراست، روایت کوتاه «آسا-آسا»، پسری آفریقایی که اسیر شده بود، را نیز در بر دارد. کتاب کوتاه، ساده و بسیار تکان‌دهنده است و برای شناخت تاریخ برده‌داری در کارائیب و تاریخ مبارزه برای آزادی، سندی بی‌بدیل است.