The Iron Puddler: My Life in the Rolling Mills and What Came of It

جیمز جی. دیویس (۱۸۷۳–۱۹۴۷)، مهاجر ولزی‌تبار که در کودکی به آمریکا رفت، در این کتاب از زندگی‌اش به‌عنوان «پادلر» آهن، یعنی کارگر ذوب و آهنگری در کارخانه‌های نورد، می‌نویسد. مقدمه را جوزف ج. کانن نوشته و تأکید می‌کند که دیویس در زمان نگارش تنها چهل‌وهشت‌ساله و تازه وزیر کار آمریکا شده است.

او از کار طاقت‌فرسای کارخانه‌ها و رنج و خطر آن می‌گوید و حتی از اردوگاهی در جنوب که با فریب او را در آن زندانی کردند. سپس نشان می‌دهد چگونه از آن بن‌بست در کمتر از سی سال به مقام وزارت رسید. دیویس همچنین در بنیان‌گذاری مدرسهٔ موس‌هارت نقش داشت؛ مدرسه‌ای که بیش از هزار کودک و نوجوان را آموزش می‌داد.

کتاب مثالی از خودنوشت‌های «رؤیای آمریکایی» دههٔ ۱۹۲۰ است. با لحنی مستقیم و ساده، برای خوانندگانی که به تاریخ کار و صنعت آمریکا و ریشهٔ اتحادیه‌ها و سرگذشت مهاجران علاقه دارند، مفید است.