The Man Farthest Down: A Record of Observation and Study in Europe

«فرودست‌ترین انسان» (The Man Farthest Down) گزارش سفری است که بوکر تی. واشینگتن، آموزگار و رهبر سرشناس سیاهپوستان آمریکا و مدیر مؤسسهٔ توسکیگی، در پاییز ۱۹۱۰ به اروپا انجام داد. او به‌جای دیدن بناها و موزه‌ها، می‌خواست پایین‌ترین طبقات اجتماعی اروپا را از نزدیک ببیند و بفهمد چرا این همه کشاورز و کارگر از آن سرزمین‌ها به آمریکا مهاجرت می‌کنند. رابرت ای. پارک، جامعه‌شناس، در نگارش کتاب همکار او بود.

واشینگتن از لندن آغاز می‌کند و سپس سراغ ایتالیا، سیسیل، مجارستان، لهستان، مرز روسیه و دانمارک می‌رود. فصل‌ها دربارهٔ کار کشاورزان و برداشت انگور، کار کودکان در معادن گوگرد، زنان کارگر، نقش کلیسا و مافیا در جنوب ایتالیا، وضع یهودیان لهستان و سازمان‌دهی زندگی روستایی در دانمارک است. او در جای‌جای کتاب میان وضع این مردم و وضع سیاهپوستان جنوب آمریکا مقایسه می‌کند.

یکی از نتیجه‌های بارز کتاب نقش آموزش، به‌ویژه آموزش کشاورزی، در بهبود زندگی روستاییان است؛ جایی که مدرسه‌ها بهره‌وری زمین را بالا برده و میل به مهاجرت را کم کرده‌اند. نثر واشینگتن ساده، مستقیم و سرشار از مشاهدهٔ میدانی و گفت‌وگو با مردم عادی است.

این کتاب برای کسانی خواندنی است که به تاریخ اجتماعی اروپا در آستانهٔ جنگ جهانی اول، مهاجرت، مسائل کار و کارگر و اندیشهٔ واشینگتن علاقه دارند.