The Ruins; Or, Meditation on the Revolutions of Empires

«ویرانه‌ها، یا اندیشه‌ای دربارهٔ انقلاب‌های امپراتوری‌ها» (۱۷۹۱) مشهورترین اثر کنستانتن فرانسوا ولنی، فیلسوف، تاریخ‌نگار و سیاستمدار فرانسوی، است. ولنی پیش‌تر به مصر و سوریه سفر کرده و سفرنامه‌ای پرآوازه نوشته بود و این کتاب از همان تجربه آمد: راوی میان ستون‌های فروریختهٔ پالمیرا می‌نشیند و می‌پرسد چرا تمدن‌های باشکوه به خاک نشستند.

شبحی بر او ظاهر می‌شود و پاسخی روشنگرانه می‌دهد: نه تقدیر و نه خشم آسمان، که استبداد، آز، نادانی و خرافه امپراتوری‌ها را نابود کرده‌اند، و قانون طبیعت راه بازگشت به عدالت را نشان می‌دهد. در بخش دوم، ولنی مجمعی خیالی از نمایندگان ملت‌ها و آیین‌های گوناگون جهان ترتیب می‌دهد که هر یک باورهای خود را عرضه می‌کنند و او از کشمکش آنان، نتیجه‌ای در دفاع از مدارا و خرد می‌گیرد.

کتاب در قرن نوزدهم از پرخواننده‌ترین متن‌های آزاداندیشی بود؛ جفرسون در ترجمهٔ انگلیسی آن دست داشت، شلی از آن الهام گرفت و در «فرانکنشتاین» مری شلی، آفریده با خواندن همین کتاب با تاریخ بشر آشنا می‌شود. این چاپ با پاسخ ولنی به پریستلی و زندگی‌نامه‌ای از او همراه است. برای علاقه‌مندان فلسفهٔ تاریخ و اندیشهٔ عصر روشنگری خواندنی است.