The Seven Lively Arts

«هفت هنر سرزنده» (۱۹۲۴) نوشتهٔ گیلبرت سلدز، منتقد و روزنامه‌نگار آمریکایی، از نخستین دفاعیه‌های جدی از هنرهای عامه‌پسند است. سلدز در دورانی که فرهنگ «والا» را از فرهنگ «عامه» جدا می‌کردند، از سینما، جاز و موسیقی عامه‌پسند، کمیک استریپ، وودویل، کمدی صحنه‌ای و رقص‌های روز دفاع کرد و گفت این‌ها هم هنرند و منتقد باید جدی‌شان بگیرد.

کتاب با نقل‌قولی از والتر پیتر دربارهٔ هنرمندانی که لذتی خاص می‌دهند و جای خود را در فرهنگ عمومی دارند آغاز می‌شود. سلدز با نثری روشن و پرانرژی دربارهٔ چهره‌هایی چون چارلی چاپلین و کمدین‌های سینمای صامت، کریزی کت و دیگر خالقان کمیک می‌نویسد، و می‌کوشد معیارهای هنر عامه را روشن کند.

ناشر آن هارپر و برادران بود. این اثر برای علاقه‌مندان تاریخ فرهنگ آمریکا، تاریخ سینما و موسیقی، و پژوهشگران فرهنگ عامه ارزش دارد و نگاهی از درون به ذوق و فضای دههٔ ۱۹۲۰ می‌دهد.