The Photoplay: A Psychological Study

هوگو مونستربرگ (Hugo Münsterberg) روان‌شناس آلمانی‌تبار و استاد دانشگاه هاروارد بود. او «فیلم: پژوهشی روان‌شناختی» را در ۱۹۱۶، در روزگاری که سینمای صامت تازه به‌صورت صنعتی بزرگ درآمده بود، منتشر کرد و آن را از نخستین کوشش‌ها برای تحلیل نظری سینما دانسته‌اند.

کتاب در مقدمه رشد بیرونی و درونی فیلم را شرح می‌دهد و سپس در دو بخش پیش می‌رود. بخش نخست به روان‌شناسی تماشای فیلم می‌پردازد: ادراک عمق و حرکت، توجه، حافظه و تخیل، و احساسات. بخش دوم دربارهٔ زیبایی‌شناسی است: هدف هنر، ابزارهای هنرهای گوناگون، ابزارهای فیلم، خواسته‌های آن و کارکردش. استدلال مرکزی او این است که فیلم هنر جداگانه‌ای است که با تکنیک‌های خود، مثل نمای نزدیک و برش و تدوین، ذهن بیننده را شکل می‌دهد و واقعیت را صرفاً تقلید نمی‌کند.

مونستربرگ در زمانی می‌نوشت که بسیاری از اهل فرهنگ سینما را ابتذال می‌دانستند و او با دقتی علمی نشان داد که فیلم قابل تحلیل جدی است. بحث‌هایش دربارهٔ توجه و حافظه همچنان در نظریهٔ فیلم و روان‌شناسی ادراک ارجاع داده می‌شود.

کتاب برای دانشجویان سینما و روان‌شناسی و خوانندگان علاقه‌مند به تاریخ نظریه‌های هنری مناسب است.