The Spirit-Rapper

در دههٔ ۱۸۵۰ آمریکا و اروپا گرفتار تب احضار ارواح بودند: میزهایی که تکان می‌خوردند، ضربه‌هایی که از «جهان دیگر» پاسخ می‌دادند، و مسمریسم که وعدهٔ کشف رازهای ذهن را می‌داد. اورستس براونسون، که خود این جنبش را «خرافه‌ای تازه، یا خرافه‌ای کهن با نامی تازه» می‌دانست، تصمیم گرفت کتابی «آسان‌نویس و نه چندان سخت‌خوان» دربارهٔ آن بنویسد.

نتیجه، «احضارگر ارواح» است: زندگی‌نامهٔ خیالی مردی که از جوانی شیفتهٔ مسمریسم و نیروهای پنهان می‌شود، با اصلاح‌طلبان، سوسیالیست‌ها و فیلسوفان آرمان‌گرای روزگار درمی‌آمیزد، و می‌کوشد با این نیروها جهان را دگرگون کند. نویسنده در پیش‌گفتار می‌گوید منتقدان نخواهند دانست کتاب را چه بنامند: نه رمان است، نه زندگی‌نامهٔ آدمی واقعی و نه رساله، و در عین حال از همه چیزی دارد. استدلال اصلی کتاب این است که پدیده‌های احضار ارواح واقعی‌اند، اما سرچشمه‌شان نیروهای شیطانی است.

اورستس براونسون (۱۸۰۳–۱۸۷۶)، اندیشمند و منتقد آمریکایی، از کلیسای پرسبیتری به یونیتاریانیسم و ترنسندنتالیسم رسید و سرانجام در ۱۸۴۴ کاتولیک شد. این کتاب در ۱۸۵۴ در انتشارات لیتل، براون منتشر شد.

بیش از آنکه داستانی پرماجرا باشد، کتابی جدلی و اندیشه‌محور است؛ سندی خواندنی از جدال‌های فکری و دینی آمریکای میانهٔ قرن نوزدهم برای علاقه‌مندان تاریخ اندیشه.