Airy Fairy Lilian

«لیلیان پری‌وار» رمانی عاشقانه از «دوشس» است، نام مستعار مارگارت وولف هانگرفورد، نویسندهٔ ایرلندی که در سال‌های پایانی سدهٔ نوزدهم از پرفروش‌ترین نویسندگان رمان عاشقانه در بریتانیا بود. کتاب در ۱۸۷۹ چاپ شد و در ۳۴ فصل روایت می‌شود.

داستان با صحنهٔ لیلیان آغاز می‌شود که آواز خوان از پلهٔ بلوطی خانه پایین می‌آید. او دختری شاد و پرانرژی است و به همین دلیل لقب «پری‌وار» به او داده شده است. نویسنده از زندگی خانوادگی، مهمانی‌ها، خواستگارها و سوءتفاهم‌ها می‌نویسد و تصویری از رسوم ازدواج در طبقهٔ مرفه می‌دهد. ماجراهای عاشقانهٔ کتاب بر مبنای شخصیت لیلیان و کشاکش میان دل و ملاحظات اجتماعی است.

نثر دوشس سبک و روان است و دیالوگ‌ها نقش مهمی دارند. این کتاب برای کسانی مناسب است که از رمان‌های عاشقانهٔ ویکتوریایی، فضای ییلاقی و شوخی‌های ملایم لذت می‌برند. خواننده انتظار نداشته باشد با ژرف‌نگری ادبی روبه‌رو شود؛ رمان بیشتر سرگرمی خوشایندی از آن دوران است.