Boswell's Life of Johnson

ساموئل جانسون، ادیب، منتقد و نویسندهٔ نخستین فرهنگ بزرگ زبان انگلیسی، کانون محافل ادبی لندن در سدهٔ هجدهم بود. جیمز باسول، حقوق‌دان جوان اسکاتلندی، در ۱۷۶۳ با او آشنا شد و از آن پس بیش از بیست سال گفت‌وگوها، شوخی‌ها، جدل‌ها و داوری‌های جانسون را با وسواس در یادداشت‌هایش ثبت کرد. حاصل، «زندگی ساموئل جانسون» (۱۷۹۱) است که بسیاری آن را بزرگ‌ترین زندگی‌نامهٔ زبان انگلیسی می‌دانند.

آنچه کتاب را متمایز می‌کند، این است که جانسون در آن زنده است: می‌خورد، بحث می‌کند، تند می‌شود، از ترس مرگ سخن می‌گوید و جمله‌هایی می‌سازد که به ضرب‌المثل بدل شده‌اند. باسول در کنار او چهره‌هایی چون اولیور گلداسمیت، ادموند برک، دیوید گریک و جاشوا رینولدز را هم به صحنه می‌آورد و تصویری زنده از زندگی ادبی لندن به دست می‌دهد.

این ویراست، گزیدهٔ چارلز گراسونر آزگود، استاد دانشگاه پرینستون (۱۹۱۷)، است. آزگود بیشتر نقدها و یادداشت‌های باسول، نظرهای حقوقی جانسون و بخش بزرگی از نامه‌ها را کنار گذاشته، اما گفت‌وگوها و صحنه‌های درخشان را نگه داشته تا کتاب برای خوانندهٔ امروزی خواندنی شود. مقدمهٔ او هم راهنمای خوبی برای ورود به جهان جانسون و باسول است.