Egotism in German Philosophy

«خودمحوری در فلسفهٔ آلمانی» را جورج سانتایانا، استاد پیشین فلسفه در هاروارد، در دوران جنگ جهانی اول نوشت. او در پیشگفتار می‌گوید این کتاب حاصل جنگ است ولی میوهٔ تأملی بسیار طولانی است: بیش از بیست سال که در هاروارد درس می‌داد، متافیزیک آلمانی را می‌خواند و از آغاز آن را مشکوک و توخالی، و در عین حال پرخاشگر یافت.

سانتایانا استدلال می‌کند که فلسفهٔ آلمانی در بسیاری از جنبه‌ها شیوه‌ای تحمیلی برای نظریه‌پردازی است که ابهام می‌آفریند و به مادی‌گرایان عملی اجازه می‌دهد خود را آرمان‌گرا بنامند. او با دقت، از جمله به کانت، هگل و نیچه نگاه می‌کند و لحنش تیز و ادیبانه است.

مخاطب اصلی کتاب خوانندگان انگلیسی‌زبان آن دوره بودند، اما امروز هم برای دانشجویان فلسفه و کسانی که می‌خواهند از زاویهٔ یک فیلسوف غیرآلمانی با سنت ایده‌آلیسم آلمانی روبه‌رو شوند، جالب است.