The Case of Wagner, Nietzsche Contra Wagner

نیچه در جوانی شیفتهٔ واگنر بود و «زایش تراژدی» را تقریباً برای او نوشت. این کتاب، بیست سال بعد، اعلام گسست است.

اتهامش این است که موسیقی واگنر «بیمار» است: عظمت‌طلب، اغراق‌آمیز، و در پی تسلیم کردن شنونده به‌جای آزاد کردنش. در برابرش، بیزه و موسیقی مدیترانه‌ای را می‌گذارد.

ولی بحث واقعی دربارهٔ موسیقی نیست: نیچه واگنر را نماد کل فرهنگ آلمانی و رمانتیسم اروپایی می‌بیند. یکی از آخرین کتاب‌های اوست و طنزش در آن از همه‌جا تیزتر.