The Antichrist

نیچه استدلال می‌کند که مسیحیت، «اخلاق بردگان» را جهانی کرد: ضعف را فضیلت نامید و نیرومندی را گناه. تمایز مهمی هم می‌گذارد میان خود عیسی — که او را شخصیتی یکه می‌داند — و کلیسایی که پس از او ساخته شد.

باید صریح گفت که این متن تند، یک‌طرفه و گاه آشکارا اهانت‌آمیز است، و نیچه خودش هم قصد داشت که چنین باشد. خواندنش نه برای موافقت، که برای رویارویی با نیرومندترین نقدی است که بر سنت اخلاقی غرب نوشته شده.

کتاب را در ۱۸۸۸ نوشت و چند ماه بعد در تورین فرو ریخت و تا پایان عمر به هوش نیامد. تا ۱۸۹۵ منتشر نشد.