Early Greek Philosophy & Other Essays

این کتاب جلد دوم مجموعهٔ آثار فریدریش نیچه در ترجمهٔ انگلیسی به ویراستاری اسکار لوی است و هفت نوشتهٔ او را از سال‌های ۱۸۷۱ تا ۱۸۷۳ دربر دارد، زمانی که نیچهٔ جوان استاد زبان‌شناسی کلاسیک در بازل بود. بیشتر این متن‌ها پیش‌گفتارهایی برای کتاب‌هایی‌اند که هرگز نوشته نشدند، و در زمان حیات نیچه منتشر نشدند. ترجمه از ماکسیمیلیان موگه است.

بلندترین و مهم‌ترین متن مجموعه، «فلسفه در عصر تراژیک یونانیان» است که در آن نیچه چهره‌هایی چون تالس، آناکسیماندروس، هراکلیتوس، پارمنیدس و آناکساگوراس را با شور و همدلی بازمی‌خواند و آنان را فیلسوفانی می‌بیند که هر کدام نوعی ناب و یگانه از اندیشیدن را مجسم می‌کنند. جستار کوتاه «دربارهٔ حقیقت و دروغ به معنای غیراخلاقی» از نوشته‌های بسیار تأثیرگذار نیچه است: او استدلال می‌کند که آنچه «حقیقت» می‌نامیم، «لشکری متحرک از استعاره‌ها»ست که فراموش کرده‌ایم استعاره‌اند.

دیگر نوشته‌ها عبارت‌اند از «دولت یونانی» و «زن یونانی»، که در آن‌ها نطفه‌های اندیشه‌های بعدی نیچه دربارهٔ فرهنگ، نخبگان و بردگی دیده می‌شود؛ «دربارهٔ موسیقی و کلمات»؛ «رقابت هومری» دربارهٔ نقش رقابت و ستیز در فرهنگ یونانی؛ و متنی دربارهٔ نسبت فلسفهٔ شوپنهاور با فرهنگ آلمانی. برای شناخت ریشه‌های اندیشهٔ نیچه و علاقه‌مندان فلسفهٔ پیشاسقراطی، مجموعه‌ای ارزشمند است.