Human, All Too Human: A Book for Free Spirits

این نخستین کتاب قطعه‌نویسی نیچه است: صدها بند کوتاه، هر کدام مستقل، دربارهٔ اخلاق، دین، هنر، زن و مرد، دوستی و سیاست.

روش او اینجا روان‌شناختی است، نه متافیزیکی: به‌جای پرسیدن «خوبی چیست»، می‌پرسد «چرا آدم‌ها چیزی را خوب می‌نامند و از این نام‌گذاری چه سودی می‌برند».

انتشار کتاب، دوستی او و واگنر را برای همیشه تمام کرد. برای کسی که می‌خواهد نیچه بخواند ولی از «زرتشت» می‌ترسد، اینجا بهترین نقطهٔ شروع است — چون هر بند کوتاه است و می‌شود آرام پیش رفت.