Empty chairs

«صندلی‌های خالی» یادنامه‌ای است که سر سکوئر بنکرافت (۱۸۴۱–۱۹۲۶)، بازیگر و مدیر نام‌آشنای تئاتر لندن، در سال‌های پایان عمر دربارهٔ مردان و زنانی نوشت که روزگاری مهمان سفرهٔ او و همسرش ماری ویلتون بودند و اکنون جایشان خالی مانده است. نویسنده در مقدمه می‌گوید این یادها را از «گوشه‌ای گرم» دل به یاد می‌آورد و دوستی‌هایشان را مایهٔ روشنی زندگی خود می‌داند.

کتاب در ده فصل تنظیم شده است: از شاه ادوارد هفتم آغاز می‌شود و سپس به زنان، کلیسا، حقوق و دادگستری، نقاشی و پیکره‌سازی و موسیقی، ادبیات و «مردان نامدار» دیگر می‌رسد، دو فصل را به صحنهٔ تئاتر اختصاص می‌دهد و با «یک صندلی خالی دیگر» پایان می‌یابد. هر فصل مجموعه‌ای از حکایت‌ها، دیدارها و برداشت‌های شخصی است، نه تاریخی رسمی.

بنکرافت و همسرش در دههٔ ۱۸۶۰ و پس از آن با اداره و نوسازی تئاترهای پرنس‌آو‌ویلز و هی‌مارکت به صحنهٔ لندن آبرویی تازه دادند، و همین جایگاه به او امکان داد با شخصیت‌های برجسته از دربار تا دنیای هنر و قانون آشنا شود. این کتاب برای علاقه‌مندان به تاریخ تئاتر، زندگی اجتماعی دورهٔ ویکتوریا و ادواردی و خاطره‌نویسی خوش‌لحن خواندنی است و خواننده را به سالن‌ها و میزهای شام آن روزگار می‌برد.